Dział Rozwoju Obszarów Wiejskich

TURYSTYKA WIEJSKA i AGROTURYSTYKA

Wytyczne dla funkcjonowania turystyki wiejskiej, w tym agroturystyki

Jak powszechnie wiadomo w wyniku wdrażania II etapu odmrażania gospodarki  od 4 maja 2020 r może być wznowiona działalność m.in.  obiektów turystyki wiejskiej.

W materiałach do pobrania dostępne są informacje od Głównego Inspektora Sanitarnego z wytycznymi i zaleceniami dotyczącymi działalności agroturystycznej i turystycznej na wsi w sytuacji epidemii. Jednocześnie przypominamy, że pomimo zdjęcia ograniczeń należy podjąć wszelkie środki ostrożności, te Głównego Inspektora Sanitarnego ale przede wszystkim te, wynikające ze zdrowego rozsądku i troski o bezpieczeństwo swoje i swojej rodziny.

 

Ważne do pobrania:

Wytyczne dla funkcjonowania turystyki wiejskiej

 

Źródło:

https://agroturystyka.pl/wytyczne_dla_turystyki_wiejskiej_id_1617.html

 

Marta Bettin

Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego

Ogród w agroturystyce

Odwiedzając gospodarstwo agroturystyczne w pierwszym momencie zwracamy uwagę na otoczenie. Ważne jest, aby to pierwsze wrażenie było estetyczne i uporządkowane, ponieważ w tym momencie wyrobione zostaje wrażenie o całym gospodarstwie agroturystycznym. Istotne jest, aby zagospodarowanie terenu wokół zabudowań było praktyczne, bezpieczne, funkcjonalne i harmonijne. Teren powinien być wyraźne podzielony na część mieszkalno-rekreacyjną, użytkową (ogród warzywny i sad) oraz część gospodarczą (podwórze i zabudowania).

Część rekreacyjna

Urządzając część rekreacyjną ogrodu należy wziąć pod uwagę specyfikę gospodarstwa, istniejące warunki przede wszystkim ukształtowania terenu, roślinności, gleby, wody, a także istniejące już ścieżki nawierzchni oraz zamożność i upodobania właścicieli obiektu. Dbając o funkcjonalność części rekreacyjnej należy pamiętać, aby altanki, ławeczki usytuować w zacienionych miejscach. Zawsze trzeba mieć na uwadze, jaką grupę będziemy przyjmować na wypoczynek i do grupy docelowej dostosować teren gospodarstwa. Bardzo ważnym elementem w części rekreacyjnej są urządzenia do zabawy i ćwiczeń. W tym miejscu powinna znajdować się piaskownica (należy pamiętać, aby raz na sezon wymieniać piach oraz aby była przykryta, kiedy nie jest użytkowna), huśtawki, miejsce do grania w badmintona, rzutki itp. Istotną częścią ogrodu jest również trawnik. Powinien pełnić funkcję dekoracyjną, użytkową i wypoczynkową. Powinien wypełniać wszelkie wolne przestrzenie działki. Na jego obszarze można organizować zabawy i gry sportowe, leżakowanie, spożywanie posiłków. Stefę wypoczynku najlepiej zlokalizować blisko budynku mieszkalnego np. na tarasie lub wyodrębnić w ogrodzie przestrzeń do wypoczynku indywidualnego oraz w gronie rodziny i przyjaciół. Specyficzny mikroklimat stworzą drzewa o rozłożystej koronie (lipy, kasztanowce, dęby, jesiony, orzech włoski), w cieniu których można rozmieścić leżaki, hamaki, huśtawki. W części rekreacyjnej powinno się znaleźć miejsce na ognisko lub grilla, odpowiednio przygotowane i z dala od miejsc zagrożonych pożarem. Ważne, aby były też ławki i stoły, na których będzie można spożywać posiłki na świeżym powietrzu.

Urządzając ogród wskazane jest stosowanie roślin rodzimych przystosowanych do istniejących warunków klimatyczno-glebowych i wykazujących właściwości zdrowotne korzystnie oddziałujące na człowieka. Ponadto są one tańsze niż gatunki egzotyczne. Rezygnując z gatunków egzotycznych zachowamy tradycyjny wizerunek ogrodu wiejskiego, gdzie frontową, reprezentacyjną część działki powinny wypełniać rabaty pełne kolorowych kwiatów, takich jak: cynia wytworna, nagietek lekarski, floksy, komosy, jeżówka purpurowa, dalia ogrodowa, liatra kłosowata, liliowce, macierzanka piaskowa, róże, piwonia chińska, ostróżki, lilak pospolity, jaśminowiec wonny i inne. Pod oknem można posadzić wysokie rośliny dekoracyjne oraz intensywnie pachnące kwiaty (maciejka, goździki). Rabaty powinny mieć nieregularne kształty, a rośliny posadzone piętrowo od najniższych po najwyższe. Ogród powinien być atrakcyjny przez cały rok, dlatego też należy tak dobierać gatunki roślin, aby kwitły od wiosny aż do jesieni. Aby podkreślić lub ukryć jakieś niedogodności naszego otoczenia świetnie sprawdzi się bluszcz pospolity (Hedera helix), który znosi spadki temperatur do -20°C. Dzięki czepnym korzonkom bluszcz potrafi się wspiąć na wysokość 20–25 m. Rocznie pędom przybywa średnio 1 m długości. Może zatuszować lub zacienić wiaty, stare mury. Dla gości na pewno ważnym elementem będzie oddzielenie działki od sąsiadów. Nikt przecież nie lubi być obserwowany przez osoby trzecie. Do oddzielenia działki w postaci żywopłotu może posłużyć cis pospolity, ligustr pospolity, ostrokrzew kolczasty, różanecznik czy bukszpan (osiągające do 2 m).

Część użytkowa

Urządzając część użytkową warto przygotować grządki dla turystów, którzy będą mieli możliwość pielęgnowania, przesadzania, a także zjedzenia warzyw i owoców z własnej uprawy. W ogrodzie powinny się znaleźć przede wszystkim warzywa, które są wykorzystywane świeże: sałata, rzodkiewka, roszpunka czy szczypiorek. Warto posadzić kilka krzaczków pomidorów, malin, ponieważ najsmaczniejsze są owoce zrywane w pełni dojrzałe, a o takie zwykle trudno jest w sklepach. Atrakcją ogrodu użytkowego mogą być rośliny zapomniane, takie jak np. pasternak, skorzonera, nieszpółka jadalna i mało znane (pepino, tykwa pospolita, kapusta morska, miechunka pomidorowa). Warto też pamiętać o ziołach, które pozwolą delektować się pięknym zapachem, jak również smakiem. Można założyć oddzielny mini ogród ziołowy lub umieścić go między warzywami i kwitnącymi roślinami ozdobnymi. Piękne rabaty można stworzyć z bujnych kęp lubczyku, arcydzięgla i pierzastego kopru, pięknie kwitnących lawend, czarnuszek, szałwii, lebiodek i ogóreczników, a także czerwonolistnych bazylii, złotawych melis. Z zebranych ziół można również stworzyć świetne prezenty dla naszych gości w postaci suszu ziół w małych torebkach z logiem naszego gospodarstwa agroturystycznego.

Ważne jest, aby zachować w gospodarstwie agroturystyczym jednolitość stylów, począwszy od szczegółów, jakich jak tablica przywitalna aż po elementy dekoracyjne. Powinniśmy wybierać naturalne materiały budowlane np. drewno i kamień. Można z nich wykonywać schody, murki oporowe,  ścieżki oraz wyznaczać granice rabat. Jako kwietniki można wykorzystywać drewniane skrzynki, beczki, drewniane wozy lub inne sprzęty gospodarskie, wiklinowe kosze, kamienne misy oraz gliniane dzbanki i donice.

Źródło: https://odpoczywajnawsi.pl/wp-content/uploads/2017/07/Poradnik.pdf

Marta Bettin

Kujawsko-Pomorski Ośrodek

Doradztwa Rolniczego

Fot. W. Janiak

Marketing gospodarstw agroturystycznych w Internecie

 

 

 

 

 

Internet w dzisiejszych czasach istnieje prawie we wszystkich sferach życia codziennego. Służy do komunikacji między ludźmi, przekazywania informacji i wiedzy, umożliwia nabywanie produktów i usług (zakupy przez Internet) czy zarządzanie finansami (bankowość elektroniczna). Obecnie ogromna liczba firm w Polsce wykorzystuje Internet i powiązane z nim technologie komunikacyjno-informacyjne w działalności gospodarczej. Jedną z dziedzin, która nie wykorzystuje jeszcze wszystkich swoich możliwości w świecie wirtualnym jest agroturystyka.

Korzyści, jakie oferuje gospodarstwo agroturystyczne to m.in. spokój z dala od zgiełku, obcowanie wśród natury, malownicze widoki, śpiew ptaków, kosztowanie swojskich produktów, poznanie rytmu życia wsi. W dzisiejszym zabieganym świecie ludzie bardzo potrzebują właśnie tego, co daje pobyt w agroturystyce. Aby mogli z tego skorzystać należy znaleźć się w tym samym miejscu, co potencjalni goście, czyli w Internecie. Poniżej przedstawiam metody działania, dzięki którym mamy szansę zacieśnić więzi ze stałymi gośćmi, jak i zdobyć nowych odwiedzających.

W działalności agroturystycznej dzięki Internetowi mamy nieograniczoną możliwość wzajemnego kontaktu zarówno od strony właścicieli agroturystyki, jak i osób poszukujących wypoczynku, w tym ustalanie, terminów, cen, zakładanie rezerwacji itd. Istniejąc w sieci mamy większy dostęp do wiedzy, informacji oraz skuteczniejszą promocję i co najważniejsze bezpośredni (tańszy) kontakt z potencjalnymi konsumentami. Dzięki kontaktowi i szybkiej wymianie informacji możemy obserwować zachowania, potrzeby gości i szybko na nie reagować.

Strona internetowa

Dla właścicieli gospodarstw agroturystycznych w województwie kujawsko-pomorskim świetnym rozwiązaniem w celu promocji jest zamieszczenie informacji o swojej agroturystyce na stronie internetowej www.agroturystyka.kpodr.pl, która prowadzona jest przez Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego. Strona ta posiada bazę gospodarstw agroturystycznych naszego województwa. Ważnym czynnikiem warunkującym chęć odwiedzin strony przez potencjalnych gości jest zamieszczanie aktualnych informacji i zdjęć z gospodarstwa. Ponadto warto zwrócić się z prośbą do gości o wystawienie opinii na stronie, która może być czynnikiem decydującym o wyborze naszego gospodarstwa przez kolejnego gościa.

Media społecznościowe

Media społecznościowe (ang. social media) – określenie odnoszące się do korzystania z internetowych i mobilnych technologii, by przekształcić komunikację w interaktywny dialog. Zgodnie z definicją do mediów społecznościowych można zaliczyć m.in.: blogi, mikroblogi (np. Twitter) społeczności kontentowe (np. YouTube), serwisy społecznościowe (np. Facebook, Instagram).

Popularność mediów społecznościowych jako źródła informacji o usługach (agro)turystycznych wynika z kilku powodów. Pierwszą jest wygoda: media społecznościowe dostępne są w każdym czasie, z dowolnego urządzenia umożliwiającego połączenie z siecią internetową. Drugim kryterium jest zaufanie, jakim potencjalni nabywcy usług (agro)turystycznych darzą innych użytkowników. Media społecznościowe to miejsce, w którym dzielenie się doświadczeniami  i komentowanie jakości usług stało się bardzo proste, dostępne i obejmuje nieporównanie większą liczbę osób.

Dzięki mediom społecznościowym jest więcej możliwości włączenia klienta w proces marketingu niż dotychczasowe narzędzia promocji. Konsumenci mogą uczestniczyć w konkursach pomysłów, ocenach planów, ale ilość tworzonych przez nich treści i szybkość ich aktualizacji przekracza możliwości jakiegokolwiek przedsiębiorcy. Angażując użytkownika w procesy marketingowe agroturystyka jest w stanie dotrzymać kroku rozwojowi Internetu, a analizując dyskusje na forach, pozyskiwać opinie, doskonalić ofertę i pod­nosić swoją konkurencyjność.

Blog

Jednym z najpopularniejszych narzędzi marketingowych w internecie są blogi. Blog zazwyczaj poświęcony jest jednej tematyce (np. pasja lub hobby blogera, albo działalności lub produktom danej firmy). Blog od tradycyjnej strony internetowej różni się tym, że blog umożliwia kontakt z czytelnikami (komentowanie wpisów, dyskusje), co jest dużą szansą na uzyskanie opinii nt. działalności opisywanej agroturystyki. Właściciele gospodarstw agroturystycznych zazwyczaj nie mają czasu, aby prowadzić taki blog. Trudno też byłoby dotrzeć do potencjalnych konsumentów przez cały ogrom blogów innych gospodarstw agroturystycznych. Dużo lepszym rozwiązaniem byłoby nawiązać współpracę z blogerem i zaprosić go na weekend do agroturystyki. Taka współpraca polega najczęściej na wymianie – bloger spędza miły weekend pełen atrakcji, w zamian zaś publikuje swoje opinie na temat agroturystyki. Można również zaprosić blogera zajmującego się tematyką kulinarną, który w otoczeniu agroturystyki przeprowadzi pokazy kulinarne. Alternatywnie, jeśli w okolicy chcemy też pochwalić się świetnymi trasami np. do biegania, to warto nawiązać współpracę z blogerem, którego pasją jest aktywność fizyczna. Wówczas opisze agroturystykę, jak również piękne tereny wokół niej, które zachęcą potencjalnych biegaczy. Wpływ blogerów na ich społeczność jest naprawdę ogromny, a więc inwestując właśnie w taką nowoczesną formę reklamy, można liczyć na naprawdę bardzo duży zwrot. W tym przypadku będzie to oznaczało zwiększenie rozpoznawalności dla agroturystyki, a zatem większy napływ gości.

Główną ideą marketingu społecznościowego jest budowa zaangażowanych społeczności. Aby je stworzyć konieczne jest wywoływanie chęci dialogu i moderowanie dyskusji. Planując wpisy należy pamiętać, aby miały one angażujący charakter. Warto zadawać pytania, poruszać ciekawe tematy. Należy sprawić, aby członkowie danej grupy mogli poczuć się współtwórcami treści. Warto postawić na komunikację wizualną. Aby treść wpisu dotarła do szerokiej grupy odbiorców, w pierwszej kolejności należy przyciągnąć ich wzrok obrazami. Gdy użytkownik zawiesi wzrok na zdjęciu, szansa na przeczytanie całego tekstu wzrasta. Ludzie uwielbiają piękne scenerie, dlatego warto pokazać im to, co może zachwycić, czyli miejsca wyjątkowe, o pięknych kolorach i ciepłych klimatach. Na zdjęciach dobrze jest pokazać atmosferę panującą w gospodarstwie agroturystycznym.

Agroturystyka musi podążać za aktualnymi trendami społecznymi i konsumenckimi – ich analiza i zrozumienie powinny stać się zaczynem nowych ofert go­spodarstw agroturystycznych dostosowanych do aktualnych potrzeb konsumentów, a szybkie i trafne reagowanie na oczekiwania współ­czesnego konsumenta może stanowić czynnik innowacyjności polskiej agroturystyki.

Źródło: Kachniewska M., Nowy paradygmat marketingu usług agroturystycznych jako efekt rozwoju komunikacji społecznościowej, “Studia Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju PAN”, 2016.

 

Marta Bettin

Kujawsko-Pomorski Ośrodek

Doradztwa Rolniczego

Konie w agroturystyce

Coraz popularniejszą formą wypoczynku staje się agroturystyka. Konie mogą dodatkowo uatrakcyjnić pobyt w gospodarstwie rolnym.

Na naszych oczach przeszło do historii militarne użytkowanie konia, a rolnicze, z wyjątkiem gospodarstw ekologicznych, też odchodzi w przeszłość. Równocześnie, w miarę zwiększania się ilości wolnego czasu i wzrostu stopy życiowej społeczeństwa, rośnie świadomość, jak istotne jest racjonalne zagospodarowanie tego czasu i jak ważną funkcję prozdrowotną pełni rekreacja ruchowa.

Koń zaspokaja potrzebę kontaktu współczesnego człowieka z naturalnym środowiskiem i stanowi doskonałe antidotum na stres i choroby cywilizacyjne. Uprawianie jazdy konnej poprawia ogólną sprawność fizyczną, co jest szczególnie ważne w sytuacji malejącej aktywności ruchowej mieszkańców miast. Kwalifikowana turystyka konna zapewnia atrakcyjny, zorganizowany wypoczynek poprzez udział w rajdach i obozach jeździeckich lub dzięki skorzystaniu z oferty gospodarstw agroturystycznych. W leczeniu urazów i wad wrodzonych, których częstotliwość nasila się w miarę wzrostu zanieczyszczenia środowiska i postępu motoryzacji, pomocna jest hipoterapia.

Najprostszym sposobem założenia gospodarstwa agroturystycznego jest zorganizowanie przez rodzinę rolnika odpoczynku na własnej posesji. Obecność zwierząt w gospodarstwie z pewnością przyczynia się do podniesienia jego atrakcyjności. W trakcie pobytu u rolnika turyści, a zwłaszcza dzieci, często „zaprzyjaźniają się” z owcami, danielami, królikami i innymi zwierzętami. Największą frajdę sprawiają jednak konie, które nie tylko można pogłaskać, ale przeżyć z nimi niezapomniane chwile. Dużo wrażeń dostarcza jazda wierzchem lub bryczką. Coraz więcej małych gospodarstw rolnych, podążając za modą, a nawet już stylem życia, oferuje atrakcje związane z końmi. Można tam nie tylko pojeździć na koniach, ale również się nimi zajmować – czyścić, karmić itp.

Konie mogą być źródłem znaczącego dochodu pod warunkiem, że będą odpowiednie do tego rodzaju działalności.

Jakie konie?

Do jazdy rekreacyjnej najczęściej wykorzystywane są konie rasy wielkopolskiej lub małopolskiej, ale również wszelkiego rodzaju kuce i ich mieszańce. Dość popularne są również hucuły i koniki polskie. Według praktyków do rekreacji należy wybierać konie starsze, dobrze ujeżdżone, o spokojnym charakterze i bez narowów. Do tej działalności zaleca się raczej klacze niż ogiery, a najlepszym wyborem wydają się być wałachy, uważane za spokojne i odpowiedzialne. Są one również tańsze niż klacze i ogiery. Jedno jest pewne: przy zakupie konia powinna być osoba znająca się na tych zwierzętach, np. lekarz weterynarii.

Na koń!

Jazdy konnej najlepiej uczyć się pod okiem doświadczonego hodowcy lub instruktora; często taką fachową usługę świadczy sam właściciel gospodarstwa.

Poza gospodarstwami oferującymi przejażdżki konne po placu lub w nieodległym terenie, są też takie, które podeszły do agroturystyki bardziej profesjonalnie i inwestują w jej rozwój. Pojawiają się na wsiach kryte ujeżdżalnie, członkowie rodziny zdobywają uprawnienia instruktorskie, organizowane są wypożyczalnie sprzętu jeździeckiego, powstają pensjonaty z pełną obsługą dla pozostawionych tam zwierząt.

Nauka, rekreacja, praca

Sukces rolnika posiadającego konie w agroturystyce w dużej mierze zależy od jego zaangażowania. Inwestowanie w działalność, zdobywanie nowych uprawnień, poszerzanie oferty przyczynia się do popularności gospodarstwa. Skutkuje to większą liczbą chętnych chcących skorzystać z tej formy rekreacji na wsi. Działania takie zwiększają szansę na rozwój dla małych gospodarstw rolnych praktycznie w każdym zakątku kraju.

Moda na odpoczynek na wsi na szczęście nie przemija, a wręcz nabiera coraz większego rozmachu. Korzystają z niej praktycznie wszystkie grupy wiekowe. Trzeba przyznać, że i oferta rolników zajmujących się agroturystyką staje się coraz bardziej atrakcyjna, a ceny za pobyt w gospodarstwach i korzystanie z lokalnych atrakcji są niewygórowane. Szczególnie dużą rolę w agroturystyce odgrywają konie, podnosząc jej atrakcyjność.

Ustawa o KGW już obowiązuje

  •  

Prezydent podpisał 27 listopada 2018 roku ustawę o kołach gospodyń wiejskich (KGW). Nowe prawo określa m.in. formy i zasady zrzeszania się, tryb zakładania i organizację kół gospodyń wiejskich. Podstawowym celem ustawy jest nadanie osobowości prawnej kołom oraz wsparcie ich działalności na rzecz rozwoju przedsiębiorczości na terenach wiejskich oraz kultywowania folkloru i polskiej tradycji.

W myśl nowej ustawy KGW jest dobrowolną, niezależną od administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego, samorządną społeczną organizacją mieszkańców wsi. Według nowego prawa KGW powinny w szczególności:

– prowadzić działalność społeczno-wychowawczą i oświatowo-kulturalną w środowiskach wiejskich;

– prowadzić działalność na rzecz wszechstronnego rozwoju obszarów wiejskich;

– wspierać rozwój przedsiębiorczości kobiet;

– inicjować i prowadzić działania na rzecz poprawy warunków życia i pracy kobiet na wsi;

– upowszechniać i rozwijać formy współdziałania, gospodarowania i racjonalne metody prowadzenia gospodarstw domowych;

– reprezentować interesy środowiska kobiet wiejskich wobec organów administracji publicznej;

– rozwijać kulturę ludową, w tym w szczególności kulturę lokalną i regionalną.

Koło gospodyń wiejskich podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Kół Gospodyń Wiejskich, prowadzonego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR). Nadzór nad działalnością kół gospodyń wiejskich sprawuje Prezes ARiMR, który może badać sprawozdania koła pod kątem ich rzetelności, dokonywać kontroli działalności koła, dokonywać innych przewidzianych prawem czynności w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania koła. Do czasu rejestracji koła gospodyń wiejskich, a następnie do czasu wyboru zgodnie ze statutem jego organów w imieniu koła działa komitet założycielski. W praktyce będzie odbywać się w ten sposób, że komitet założycielski danego KGW musi złożyć wniosek wraz ze statutem koła do biura powiatowego ARiMR. Koło uzyskuje osobowość prawną w momencie wpisania do rejestru. Wniosek musi zawierać listę założycieli koła zawierającą ich imiona i nazwiska oraz miejsce zamieszkania, oświadczenia założycieli koła o woli wejścia w skład jego członków oraz o miejscu zamieszkania na obszarze wsi mającej być terenem działalności koła, adres do doręczeń, własnoręczne podpisy założycieli, informacje                                  o osobie lub osobach umocowanych do reprezentacji koła i sposobie tej reprezentacji, własnoręczne podpisy osób wybranych w skład komitetu założycielskiego. Nazwa koła gospodyń wiejskich odróżnia tworzone koło od innych kół, w szczególności przez odniesienie się do terenu działalności koła.

Z inicjatywą założenia koła może wystąpić co najmniej 10 osób. Członkiem koła gospodyń wiejskich może być każda osoba, która ukończyła 18 lat i której miejscem zamieszkania jest wieś będąca terenem działalności koła. Za zgodą przedstawicieli ustawowych w działalności KGW mogą brać także udział osoby, które ukończyły 13 lat. Na terenie jednej wsi można utworzyć tylko jedno koło gospodyń wiejskich, które jako pierwsze zarejestruje się w ARiMR. Dotyczy to także dotychczas działających Kół Gospodyń Wiejskich, które mogą składać wniosek do rejestru lub złożyć wniosek o rezygnacji z prawa pierwszeństwa. Takie stanowisko winno zostać zajęte w ciągu miesiąca od dnia wejścia ustawy KGW. Można być tylko członkiem jednego koła. Terenem działalności koła może być jednak jedna lub więcej wsi. Zatem może zdarzyć się sytuacja, że na terenie jednej wsi będą działały dwa lub więcej kół. Koła mogą współpracować i współdziałać ze sobą, zrzeszać się i tworzyć związki kół gospodyń wiejskich. Związek może być utworzony z inicjatywy co najmniej dwóch kół, które zadeklarują członkostwo w  związku w drodze uchwały podjętej przez zebranie członków kół.

Koło gospodyń wiejskich nabywając osobowość prawną z chwilą dokonania wpisu do rejestru może prowadzić działalność zarobkową, w tym działalność gospodarczą. Oznacza to, że koła gospodyń będą mogły pracować na własny rachunek. Majątek koła gospodyń wiejskich powstaje ze składek członkowskich, darowizn, spadków, zapisów, dochodów z własnej działalności, dochodów                                                                            z majątku koła oraz z ofiarności publicznej. Koło gospodyń wiejskich, z zachowaniem obowiązujących przepisów, może przyjmować darowizny, spadki i zapisy oraz korzystać z ofiarności publicznej. Dochód z działalności koła gospodyń wiejskich służy realizacji celów statutowych                                                i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków. W nowym prawie przewidziano możliwość prowadzenia przez koło uproszczonej ewidencji przychodów i kosztów w przypadku, gdy osiągają przychody wyłącznie z działalności statutowej z tytułu składek członkowskich, darowizn, zapisów, dotacji, sprzedaży wyrobów sztuki ludowej, w tym rękodzieła i rzemiosła ludowego i artystycznego, lub żywności regionalnej,  z tytułu sprzedaży, najmu lub dzierżawy składników majątkowych,  z tytułu odsetek od środków pieniężnych na rachunkach bankowych lub rachunkach                                              w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, prowadzonych w związku z wykonywaną działalnością, w tym także odsetek od lokat terminowych oraz innych form oszczędzania, przechowywania lub inwestowania tworzonych na tych rachunkach, nie posiadają statusu organizacji pożytku publicznego. W roku poprzedzającym rok podatkowy osiągnęły przychody, o których mowa powyżej w wysokości nieprzekraczającej 100 000 zł. Uproszczona ewidencja obejmuje zbiory zapisów, obrotów (sum zapisów), które tworzą zestawienie przychodów i kosztów, zestawienie przepływów finansowych, wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z prowadzoną działalnością. Koło może także otrzymać z budżetu państwa pomoc finansową w okresie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy o KGW, przeznaczoną na realizację zadań statutowych. Pomoc finansowa przyznawana jest w drodze decyzji Prezesa ARiMR na złożony przez KGW wniosek. Wysokość tej pomocy wynosi od 3 000 zł do 5 000 zł w zależności od liczby członków. W 2018 roku wniosek o przyznanie pomocy może być złożony nie później niż do 27 grudnia. Koło gospodyń wiejskich zgłasza do rejestru ich liczbę do 28 lutego każdego roku i podaje wówczas listę aktualną na 31 grudnia poprzedniego roku. Do listy należy dołączyć oświadczenia członków koła o miejscu zamieszkania na obszarze wsi będącej terenem działalności koła.

Piotr Sawa

Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego 

Fot. A. Hapka, M. Iwińska

Wypoczynek u rolnika

Oferta gospodarstw agroturystycznych rozwija się z roku na rok. Planując wypoczynek, warto przed sezonem przyjrzeć się czym dysponują gościnni rolnicy. Często to propozycja dla całej rodziny na ciekawe spędzenie wolnego czasu.

Nareszcie wiosna! Świat budzi się do życia, a wraz z nim budzą się nasze plany wypoczynkowe. Czasem nie trzeba szukać daleko, żeby poznać zupełnie inny świat, odciąć się na chwilę od spraw dnia powszedniego i pozwolić sobie po prostu odpocząć. Kujawsko-Pomorskie jest regionem zróżnicowanym pod względem geograficznym, jak również kulturowym, Kujawy z Ziemią Dobrzyńską, Ziemia Chełmińska, pomorskie Bory Tucholskie, Kociewie i Krajna oraz wielkopolskie Pałuki. Krainy te otwierają przed nami swoje podwoje i zapraszają do wyruszenia w podróż. Z plecakiem, rodziną, psem, rowerem, kajakiem lub pieszo. W podróż leśnymi ścieżkami, wzdłuż rwących potoków, przez pola i łąki. A co może zaoferować nam najbliższy kontakt z naturą, kulturą i tradycją regionu, jeśli nie wieś? To ona przypomni nam zapach soczystej, zielonej trawy, smak zdrowego jadła i taką prostą, dziecinną niemalże, przyjemność obcowania z innymi. A czyż nie poznajemy najlepiej danego terenu, jego historii i kultury, jak nie poprzez interakcję z jego mieszkańcami?

I tutaj właśnie widać jak ważną rolę w budowaniu wizerunku turystycznego regionu pełnią gospodarstwa agroturystyczne. Nie zapomnę jak kiedyś, przemierzając Mazury, właścicielka gospodarstwa, w którym nocowałam dała mi na drogę pierogi z jagodami. Bo przecież droga długa i jak to tak bez jedzenia podróżować? Do tego opowiedziała o okolicznych atrakcjach i razem zaplanowałyśmy moją dalszą podróż. Niby prosty gest, a zostaje na długo. Agroturystyka daje nam to, czego nie jest w stanie zaoferować żaden hotel. Daje nam autentyczność, kontakt z innymi, ciepło i radość ze spędzania czasu razem.

Obecnie gospodarstwa agroturystyczne odchodzą od tradycyjnego modelu, w którym podstawą ich funkcjonowania jest oferowanie noclegu i wyżywienia. Wiele z nich wprowadziło do oferty dodatkowe atrakcje, które poszerzają ofertę turystyczną obszarów wiejskich i sprawiają, że są one atrakcyjne dla szerszego grona odbiorców, z różnych grup wiekowych i o odmiennych oczekiwaniach względem planowanego wypoczynku. Do najliczniej napotykanych atrakcji należą: jazda konna, możliwość wypożyczenia rowerów i sprzętu wodnego oraz wędkowania w zarybionych stawach, udostępnienie miejsca do biesiadowania, grilla czy ogniska. Część gospodarstw agroturystycznych wyspecjalizowała się również w prowadzeniu zajęć edukacyjnych w gospodarstwie, a nawet w świadczeniu usług opiekuńczych.

Planując wakacyjny wypad można skorzystać z internetowego serwisu agroturystycznego: www. agroturystyka.kpodr.pl , prowadzonego przez Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Minikowie, który zrzesza ponad 350 obiektów oferujących usługi noclegowe, gastronomiczne i inne. Szczególnie polecam wybrać się w odwiedziny do laureatów konkursu AGRO-wczasy. To dzięki niemu wiemy, które obiekty utrzymują najwyższy standard i oferują najsmaczniejszą kuchnię. Wystarczy wejść do zakładki „Laureaci Konkursu AGRO-wczasy” i wybrać ten, który spełnia nasze oczekiwania.

Przy wyborze można kierować się także wskazaniami Polskiej Federacji Turystyki Wiejskiej „Gospodarstwa Gościnne”, która od ponad 20 lat działa na rzecz promocji i rozwoju turystyki na obszarach wiejskich, w tym zajmuje się kategoryzacją kwater agroturystycznych. Wybierając obiekty, które poddały się kategoryzacji mamy pewność, że zachowują one wysoki standard świadczonych usług. Aktualny katalog gospodarstw mogących pochwalić się „słoneczkami” jest dostępny na stronie: www.agroturystyka.pl.

Jak wspominałam wcześniej, na mapie naszego województwa znaleźć można obiekty oferujące dodatkowe usługi, znacznie wzbogacające nasz wypoczynek. Jeśli podróżujemy z dziećmi warto odwiedzić gospodarstwa należące do Ogólnopolskiej Sieci Zagród Edukacyjnych. Zajęcia i warsztaty poszerzają wiedzę, ale przede wszystkim uczą dzieci kontaktu z przyrodą i drugim człowiekiem i kształtują w nich poczucie przynależności. Społeczność wiejska jest nadal społecznością bardzo zżytą i to właśnie warto pokazywać najmłodszym.

Niektóre gospodarstwa prowadzą zajęcia również dla osób starszych, a część z nich wyspecjalizowała się w opiece nad osobami niesamodzielnymi. Jest to doskonała alternatywa dla opieki instytucjonalnej, ponieważ jest nastawiona na aktywizację podopiecznych w bliskim kontakcie z naturą i rodziną rolnika. Warunki są niemalże domowe. Zawiązują się tu przyjaźnie, a dzięki funkcjonowaniu w ramach czynnych gospodarstw rolnych, podopieczni mogą opiekować się zwierzętami, a nawet pomagać przy drobnych pracach gospodarskich, co sprawia, że czują się potrzebni i docenieni. Na razie, na obszarze województwa kujawsko-pomorskiego, funkcjonuje 15 gospodarstw opiekuńczych w ramach projektu „Zielona opieka – gospodarstwa opiekuńcze w woj. kujawsko-pomorskim”, realizowanego przez KPODR w Minikowie, jednak coraz więcej osób jest zainteresowanych prowadzeniem tego typu działalności. Po więcej informacji zapraszam na stronę: www.opieka.kpodr.pl.

Na zakończenie jeszcze jedna, ciekawa opcja, tym razem dla osób planujących ślub i wesele. Mogę szczerze polecić organizację wesela w gospodarstwie agroturystycznym, ponieważ z własnego doświadczenia wiem, że pozostawia ono niezapomniane wrażenia. Moi znajomi nadal uważają, że było to najlepsze, najluźniejsze i najweselsze wesele w jakim mieli okazję uczestniczyć. A jedzenie…  niebo w gębie!

Jak widać, nie trzeba daleko wyjeżdżać, żeby dobrze i ciekawie wypocząć. Nasze gospodarstwa agroturystyczne oferują szeroki zakres atrakcji i nawet najbardziej wymagający klient znajdzie tu coś dla siebie. Trzeba tylko spakować się i ruszać na spotkanie przygody. Najlepiej na wieś!

      

  

Tekst i fot. Aleksandra Hapka

Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego

Agroturystyka a podatek dochodowy

Pojęcie „agroturystyka” czy „gospodarstwo agroturystyczne” znane jest niemal każdemu. 

Intuicyjnie termin ten utożsamiamy z wypoczynkiem na wsi, z szeroko pojętą turystyką wiejską. Wiele osób jest przekonanych, że również przepisy prawne definiują agroturystykę, tymczasem żadna ustawa ani rozporządzenie takiej definicji nie podaje.

Nie oznacza to jednak, że w naszym systemie prawnym nie znajdziemy przepisów regulujących zagadnienia związane z szeroko pojętą agroturystyką. Podstawowe akty prawne, z którymi przed rozpoczęciem działalności agroturystycznej należy się zapoznać, chociażby w interesującym nas zakresie, to:

– ustawa z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. 2017, poz. 2168);

– ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2018, poz. 200);

– ustawa z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. 2017, poz. 1785);

– ustawa z 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (Dz.U. 2017, poz. 1553);

– ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2017, poz. 122).

Continue reading

„Polska zobacz więcej – weekend za pół ceny”, akcja POT

Zrób coś dla siebie i swojej oferty – wyróżnij się i daj się poznać innym!

Gorąco zachęcamy restauratorów, hotelarzy, gestorów atrakcji turystycznych oraz innych usługodawców i przedsiębiorców z naszego województwa do przyłączenia się do trzeciej edycji Akcji Polska zobacz więcej – weekend za pół ceny”, organizowanej przez Polską Organizację Turystyczną.

Continue reading

Agroturystyka – pomysł na życie

Aby przybliżyć Państwu ideę agroturystyki postanowiłam  porozmawiać z osobami, którzy postanowili taką działalnością się zająć. Co ich skłoniło? Czy jest to łatwe? Jak to się zaczęło? Na te i inne pytania postaram się odpowiedzieć.

Z racji swojego miejsca pracy skupię się na obiektach z terenu powiatu aleksandrowskiego, ponieważ najlepiej je znam. Postanowiłam porozmawiać z kilkoma właścicielami gospodarstw agroturystycznych.

Continue reading

Lato w pełni

Lato w pełni i część z Państwa już wypoczywa albo ma zaplanowany wypoczynek. Niezdecydowanym proponuję wyjazd na łono przyrody. Wybierając pobyt w gospodarstwach agroturystycznych będą Państwo najbliżej natury. Baza gospodarstw jest dostępna na naszej stronie internetowej, odsyłam zatem do niej i nie będę opisywać walorów tych miejsc. Chcę zwrócić Państwa uwagę na inne zalety wypoczynku na wsi.

Continue reading