Dział Rozwoju Obszarów Wiejskich

Przedsiębiorczość

Rolniczy handel detaliczny – wymagania z zakresu bezpieczeństwa

Rolniczy handel detaliczny (RHD) to jedna z form handlu detalicznego, w ramach której możliwa jest produkcja i zbywanie żywności przez rolników bezpośrednio konsumentom końcowym, a także zakładom prowadzącym handel detaliczny z przeznaczeniem dla konsumenta finalnego, zlokalizowanym na ograniczonym obszarze. Obszar ten obejmuje województwo, w którym ma miejsce prowadzenie produkcji żywności w ramach rolniczego handlu detalicznego oraz powiaty lub miasta stanowiące siedzibę wojewody lub sejmiku województwa, sąsiadujące z tym województwem.
„Rolniczy handel detaliczny” – handel detaliczny w rozumieniu art. 3 ust. 7 rozporządzenia nr 178/2002, polegający na produkcji żywności pochodzącej w całości lub części z własnej uprawy, hodowli lub chowu podmiotu działającego na rynku spożywczym i zbywaniu takiej żywności:
a) konsumentowi finalnemu, o którym mowa w art. 3 ust. 18 rozporządzenia
nr 178/2002, lub
b) do zakładów prowadzących handel detaliczny z przeznaczeniem dla konsumenta
finalnego;
Produkcja i zbywanie żywności w ramach rolniczego handlu detalicznego:
1) mogą być dokonywane w ilościach dostosowanych do potrzeb konsumentów;
2) nie mogą stanowić zagrożenia dla bezpieczeństwa żywności i wpływać niekorzystnie na ochronę zdrowia publicznego;
3) podlegają nadzorowi organów odpowiednio Państwowej Inspekcji Sanitarnej albo Inspekcji Weterynaryjnej;
Działalność w ramach rolniczego handlu detalicznego można rozpocząć po uprzedniej rejestracji (bez obowiązku zatwierdzenia) u powiatowego lekarza weterynarii (produkty pochodzenia zwierzęcego lub żywność zawierająca jednocześnie środki spożywcze pochodzenia niezwierzęcego i produkty pochodzenia zwierzęcego, tj. żywność złożona) lub państwowego powiatowego inspektora sanitarnego (żywność pochodzenia niezwierzęcego). Należy pamiętać, że pisemny wniosek o wpis do rejestru zakładów do powiatowego lekarza weterynarii podmiot powinien złożyć w terminie co najmniej 30 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej działalności. Działalność rejestrowaną można prowadzić dopiero po uzyskaniu decyzji administracyjnej o wpisie do rejestru zakładów, wydanej przez właściwego powiatowego lekarza weterynarii, w której nadaje on zakładowi weterynaryjny numer identyfikacyjny.

Nie ma obowiązku sporządzania projektu technologicznego przez podmioty zamierzające prowadzić działalność w zakresie rolniczego handlu detalicznego produktami pochodzenia zwierzęcego lub żywnością złożoną.
 zał. nr 1- wzór wniosku.
Wymagania przy prowadzeniu działalności w ramach rolniczego handlu detalicznego:
1. Żywność musi pochodzić w całości lub części z własnej uprawy, hodowli lub chowu.
2. Sprzedaż żywności, o której mowa powyżej, odbywa się z zachowaniem limitów wskazanych w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie maksymalnej ilości żywności zbywanej w ramach rolniczego handlu detalicznego oraz zakresu i sposobu jej dokumentowania. Rodzaj oraz maksymalna ilość żywności (rocznie) zbywanej w ramach rolniczego handlu detalicznego:
 Mleko surowe albo mleko surowe i siara – 52 000 litrów
 Surowa śmietana- 10 400 litrów
 Jaja od drobiu- 148 200 sztuk
 Jaja od ptaków bezgrzebieniowych – 800 sztuk
 Produkty pszczele nieprzetworzone, w tym miód, pyłek pszczeli, pierzga, mleczko
pszczele- w zależności od ilości rodzin pszczelich np. do 5 rodzin -150 kg, maksymalnie do 80 rodzin-2400kg
 Produkty rybołówstwa żywe lub uśmiercone i niepoddane czynnościom naruszającym ich pierwotną budowę anatomiczną lub poddane czynnościom wykrwawiania, odgławiania, usuwania płetw lub patroszenia- 1800 kg
 Żywe ślimaki lądowe z gatunków Helixpomatia, Cornuaspersumaspersum, Cornuaspersummaxima, Helixlucorum oraz z rodziny Achatinidae- 1000kg
 Żywność, w tym gotowe posiłki (potrawy), zawierająca jednocześnie środki spożywcze pochodzenia niezwierzęcego i produkty pochodzenia zwierzęcego- 2400kg
 Pieczywo cukiernicze, ciasta, ciastka- 2500kg
 Gotowe posiłki (potrawy) nie mięsne- np. pierogi 2000kg, kopytka i kluski śląskie- 4000kg, knedle z owocami- 2900kg, placki ziemniaczane 4000kg, inne 3300 kg.
 Produkty jajeczne-1300 kg
 Gotowe posiłki (potrawy) z produktów pochodzenia zwierzęcego- 1400 kg
 Produkty mleczne lub produkty na bazie siary łącznie- 2600 kg
 Produkty mięsne- 1400 kg
 Wstępnie przetworzone lub przetworzone produkty rybołówstwa- 1400 kg
 Świeże mięso zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych lub produkowane z tego mięsa surowe wyroby mięsne lub mięso mielone- 1100 kg
 Świeże mięso wołowe, wieprzowe, baranie, kozie, końskie lub produkowane z tego mięsa surowe wyroby mięsne lub mięso mielone- 2300 kg
 Świeże mięso drobiowe lub zajęczaków, lub produkowane z tego mięsa surowe wyroby mięsne lub mięso mielone- 2100 kg
 Wyroby cukiernicze- 700 kg

3. Surowiec mięsny wykorzystywany do produkcji żywności musi pochodzić od zwierząt gospodarskich poddanych ubojowi w rzeźni zatwierdzonej przez powiatowego ekarza weterynarii (w tym z „rzeźni rolniczych”)!!! Do produkcji żywności nie można wykorzystywać mięsa pozyskanego w ramach tzw. „uboju na użytek własny”!!!
4. Podmioty prowadzące zarówno sprzedaż bezpośrednią, jak i rolniczy handel detaliczny mogą wykorzystywać do produkcji w ramach RHD własne produkty pochodzenia zwierzęcego wyprodukowane w ramach sprzedaży bezpośredniej.
5. Podmiot prowadzący działalność RHD jest zobowiązany do prowadzenia dokumentacji ilości zbywanej żywności rocznie, odrębnie za każdy rok kalendarzowy, zawierającej następujące informacje:
 numer kolejnego wpisu,
 datę zbycia żywności,
 ilość i rodzaj zbytej żywności.
6. Zbywanie żywności nie może być dokonywane z udziałem pośrednika, z wyjątkiem zbywania takiej żywności podczas wystaw, festynów, targów lub kiermaszów, organizowanych w celu promocji żywności, jeżeli pośrednik zbywa konsumentom finalnym żywność:
a) wyprodukowaną przez tego pośrednika w ramach rolniczego handlu detalicznego,
b) wyprodukowaną przez inny podmiot prowadzący rolniczy handel detaliczny na obszarze powiatu, w którym pośrednik ten prowadzi produkcję żywności w ramach rolniczego handlu detalicznego, lub na obszarze powiatu sąsiadującego z tym powiatem. Pośrednik prowadzący rolniczy handel detaliczny, zbywający żywność wyprodukowaną przez inny podmiot prowadzący taki handel podczas wystawy, festynu, targu lub kiermaszu:
– prowadzi dokumentację umożliwiającą określenie ilości tak zbywanej żywności
odrębnie dla każdego podmiotu;
Dokumentacja zawiera:
 numer kolejnego wpisu,
 datę zbycia żywności,
 ilość i rodzaj zbytej żywności,
 miejsce zbycia żywności,
 imię, nazwisko oraz adres albo nazwę, siedzibę oraz adres pośrednika, który zbywał żywność podczas wystawy, festynu, targu lub kiermaszu.
– przekazuje dokumentację, podmiotowi, którego żywność zbywał, niezwłocznie po zakończeniu wystawy, festynu, targu lub kiermaszu.
Dokumentacja, o której mowa w punkcie 5 i 6 prowadzona jest na bieżąco, uzupełniana niezwłocznie po każdorazowym zbyciu żywności konsumentowi finalnemu. Przechowywana jest przez dwa lata, licząc od końca roku kalendarzowego, za który została sporządzona.
7. Podmiot prowadzący działalność RHD (dotyczy również pośredników) jest zobowiązany, w miejscu zbywania żywności konsumentowi finalnemu, do umieszczenia czytelnej i widocznej dla konsumenta informacji zawierającej:
 napis „rolniczy handel detaliczny”,
 dane obejmujące:
 imię i nazwisko albo nazwę i siedzibę podmiotu prowadzącego rolniczy handel
detaliczny,
 adres miejsca prowadzenia produkcji tej żywności,
 weterynaryjny numer identyfikacyjny podmiotu prowadzącego rolniczy
handel detaliczny
Powyższy wymóg nie dotyczy miejsc zbywania żywności zlokalizowanych w zakładach prowadzących handel detaliczny z przeznaczeniem dla konsument finalnego- np.: sklepy, restauracje.
8. Podmiot prowadzący działalność RHD jest zobowiązany zapewnić spełnienie wymagań weterynaryjnych zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia dotyczących:
 pomieszczeń,
 sprzętu,
 instalacji i narzędzi,
 wody i lodu,
 higieny osobistej,
 warunków higienicznych i temperaturowych podczas produkcji, magazynowania i transportu,
 odpadów żywnościowych,
 opakowań,
 transportu,
 szkoleń.
Przepisy te przewidują między innymi, że w przypadku, gdy produkcja prowadzona jest przy wykorzystaniu pomieszczeń używanych głównie jako prywatne domy mieszkalne (np. przy wykorzystaniu sprzętu i urządzeń gospodarstwa domowego w kuchni domowej), zamiast wymogów
określonych w załączniku II w rozdziale I oraz II ww. rozporządzenia nr 852/2004, obowiązują wymogi
określone w jego załączniku II w rozdziale III (uproszczone wymagania higieniczne). Podmioty prowadzące handel detaliczny z przeznaczeniem dla konsumenta finalnego, są zobowiązane przestrzegać wymogów, istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa konsumentów, dotyczących identyfikowalności żywności, o których mowa w rozporządzeniu nr 178/2002 oraz 852/2004. Oznacza to, że podmioty te powinny utworzyć system identyfikacjiumożliwiający im zidentyfikowanie zakładów, którym dostarczyli wyprodukowaną żywność oraz identyfikację dostarczonych do tych zakładów środków spożywczych, np. prowadzić odpowiednią dokumentację w zeszycie. Im wyższe jest ryzyko związane z wprowadzaniem do obrotu danego rodzaju żywności tym wymagania weterynaryjne są bardziej restrykcyjne. !!! Za bezpieczeństwo produkowanej żywności w ramach RHD odpowiada producent!!!
9. Żywność sprzedawana w ramach rolniczego handlu detalicznego musi spełniać wymagania w zakresie oznakowania, stosownie do przepisów określonych w:
 Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października
2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004;
 Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych;
 Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobu znakowania niektórych grup i rodzajów artykułów rolnospożywczych
kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej.
10. Podmiot prowadzący rolniczy handel detaliczny powinien przeprowadzać we własnym zakresie
czynności sprawdzające dotyczące:
 spełniania wymagań określonych dla wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, jeżeli pobiera wodę z własnego ujęcia w procesie produkcyjnym – co najmniej raz w roku,
 posiadania przez osoby, mające kontakt z produktami pochodzenia zwierzęcego przy wykonywaniu czynności związanych z produkcją i sprzedażą, orzeczenia lekarskiego o zdolności do wykonywania prac, przy których istnieje możliwość przeniesienia zakażenia lub choroby zakaźnej na inne osoby.
Najważniejsze przepisy Unii Europejskiej i krajowe z zakresu bezpieczeństwa żywności
mające w całości lub w pewnym zakresie zastosowanie do Rolniczego Handlu Detalicznego
I. Prawo UE:
1. Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r.
ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. UE. L. z 2002 r. Nr 31, str. 1 ze zmianami)
2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia;
3. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 931/2011 z dnia 19 września 2011 r. w sprawie
wymogów dotyczących możliwości śledzenia ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. UE. L. z 2011 r. Nr 242, str. 2) – zastosowanie wyłącznie w zakresie sprzedaży bezpośredniej do zakładów prowadzących handel detaliczny bezpośrednio zaopatrujących konsumenta końcowego,
4. Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. UE. L. z 2004 r. Nr 139, str. 55 ze zmianami) – zastosowanie wyłącznie w zakresie wskazanym w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 września 2016 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do sprzedaży bezpośredniej (Dz. U. poz. 1703),
5. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października
2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. U. UE. L. z 2009 r. Nr 300, str. 1 ze zm.),
6. Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz. U. UE. L. z 2011 r. Nr 54, str. 1 ze zmianami),
7. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października
2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004;
II. Prawo krajowe:
1. Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1252 ze zmianami).,
2. Ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 824 ze zmianami).,
3. Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia sprzedaży żywności przez rolników (Dz.U. z 2018 r. poz. 2242)
4. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie maksymalnej ilości żywności zbywanej w ramach rolniczego handlu detalicznego oraz zakresu i sposobu jej dokumentowania (Dz.U. z 2016 poz. 2159).,
5. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych (Dz.U. z 2015 r poz. 29 ze zmianami).,
6. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobu znakowania niektórych grup i rodzajów artykułów rolnospożywczych
kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej (Dz.U z 2004 roku, nr 83 poz. 772).,
7. Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 797 ze zm.),
8. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2016 r. w sprawie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z obszaru podlegającego ograniczeniom w zakresie zdrowia zwierząt (Dz. U. z 2016 r. poz. 1762).,
9. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 sierpnia 2014 r. w sprawie wzoru
dokumentu handlowego stosowanego przy przewozie, wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1222),

Do pobrania: Wzór-wniosku-RHD

lek. wet. Barbara Biały
Wojewódzki Inspektorat Weterynarii w Bydgoszczy
Bydgoszcz 27 maja 2020r.

Kujawsko-Pomorski e-bazarek

Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Minikowie prowadzi platformę internetowa e-bazarek, której celem jest umożliwienie bezpłatnego wystawienia ogłoszenia o sprzedaży i promocji produktów oferowanych głównie przez kujawsko-pomorskich producentów, rolników, Koła Gospodyń Wiejskich, oraz przedsiębiorców rolnych. Platforma internetowa Kujawsko-Pomorskiego e-bazarku funkcjonuje pod linkiem: www.kujawskopomorskiebazarek.pl. Strona umożliwia producentom promowanie ich produktów w rozmaitych kategoriach m.in.: warzywa, owoce, zioła, mięso i wędliny, pieczywo, nabiał, produkty ekologiczne, miód i produkty pszczele, oleje, natomiast konsumentom dotarcie do informacji o producentach i ich produktach.  Klikając w poszczególne produkty np. jajka, czy miód, pokazuje się cena oraz kontakt do producenta i klient sam już może wybrać, czy decyduje się na wysyłkę, dowóz, czy osobisty odbiór towaru. Aby wstawić ogłoszenie producent najpierw będzie musiał zarejestrować się na stronie e-bazarku, a następnie dodać swoje produkty. Kiedy przedstawi już swoją ofertę, ogłoszenie po zatwierdzeniu przez administratora pojawi się na stronie. W razie problemów z rejestracją bądź dodaniem produktów dla producenta na stronie są dostępne dane (numer telefonu: 723-692-532 bądź adres mailowy: ebazarek@kpodr.pl) pod którymi otrzyma pomoc od konsultanta. Dodatkowo w razie problemów z obsługą platformy zachęcamy do kontaktu z doradcom terenowym, który udzieli pomocy. Dzięki e-bazarkowi możliwa jest sprzedaż wysokiej jakości produktów bez udziału pośrednika, w dowolnym czasie i miejscu. Można odnieść wrażenie, że E-bazarek jest platformą bardzo podobną do znanego już wszystkim portalu www.olx.pl. Jest jednak bardzo znacząca różnica.  Producent wystawiający swoje produkty na Kujawsko-Pomorskim e-bazarku nie ponosi żadnych kosztów – udostępniamy bezpłatny kanał dotarcia producentów do potencjalnych konsumentów.

 

 

Zachęcamy od odwiedzania naszego e-bazarku: www.kujawskopomorskiebazarek.pl

Wszystko jest całkowicie bezpłatne. Obowiązuje jedynie rejestracja w online.

 

Marta Bettin

Kujawsko-Pomorski Ośrodek

Doradztwa Rolniczego 

 

Działalność nierejestrowa – szansa dla małych biznesów

 

 

 

 

 

Działalność nierejestrowana została wprowadzona poprzez Konstytucję biznesu i obowiązuje w Polsce od 30 kwietnia 2018 roku. W ramach tej formy działalności nie ma konieczności rejestrowania własnego biznesu w CEiDG, zgłaszania do Urzędu Skarbowego czy ZUSu, pod warunkiem, że wartość sprzedaży nie przekroczy połowy wartości minimalnego wynagrodzenia. W 2020 roku limit ten wynosi 1 300 zł/msc.

Z tej formy działalności może skorzystać osoba:

  • która w ciągu ostatnich 60 miesięcy nie prowadziła działalności gospodarczej,
  • wykonuje działalność osobiście jako osoba fizyczna – zakaz działania w spółce cywilnej,
  • podejmowana działalność nie wymaga uzyskania koncesji, pozwoleń itp.

Od momentu podjęcia działalności nierejestrowej masz obowiązek:

  • prowadzenia uproszczonej ewidencji sprzedaży,
  • przestrzegania praw konsumentów,
  • wystawiania faktur lub rachunków na żądanie kupującego.

Składki na ZUS w działalności nierejestrowanej

Przedsiębiorca, który prowadzi działalność nierejestrową nie musi odprowadzać żadnych składek ZUS. Wynika to z tego, że osoba prowadząca tego typu działalność nie dokonuje rejestracji do ubezpieczeń, ani nie składa żadnych deklaracji ZUS.

Podatek dochodowy

Osoba uzyskująca przychód z działalności nierejestrowanej ma obowiązek odprowadzania podatku dochodowego. Jednak nie robi tego miesięcznie lub kwartalnie w formie zaliczek na podatek dochodowy, jak ma to w przypadku tradycyjnej działalności. Wykazuje się go dopiero w zeznaniu rocznym PIT-36 w części “Inne źródła”.

Podatek, który należy uiścić jest opodatkowany na podstawie dwóch stawek podatkowych – 17 i 32 proc. Oblicza się go z dochodu, a zatem od uzyskanych przychodów należy odjąć koszty uzyskania przychodu.

Dowodem uzyskania kosztów są dokumenty potwierdzające np. zakup narzędzi do wykonywania usług.

Udokumentowanie sprzedaży

Przy prowadzeniu działalności nierejestrowej, należy prowadzić uproszczoną ewidencję sprzedaży (na podstawie art. 109 ust. 1 ustawy o VAT). Zapisuje się w niej sprzedaż za dany dzień.

Ważne: wpisy za dany dzień trzeba dokonywać nie później niż przed dokonaniem sprzedaży w dniu następnym (czyli po sprzedaniu towaru następnego dnia, nie można wpisywać sprzedaży z dnia poprzedniego). Obowiązek ten wynika z przepisów VAT.

Rejestr sprzedaży powinien zawierać takie rzeczy jak:

  • liczba porządkowa
  • data sprzedaży
  • wartość sprzedaży
  • wartość sprzedaży narastająco

W rejestrze można dopisywać również inne informacje, jak np. numer dowodu sprzedaży albo informacje o rodzaju transakcji.

Działalność nierejestrowa a VAT

Jeśli prowadzimy działalność nierejestrową, jesteśmy zwolniony z VAT. Prowadzimy tylko uproszczoną ewidencję, opisaną powyżej. Trzeba jednak mieć na uwadze, że wykonywanie niektórych rodzajów działalności zobowiązuje do rejestracji jako podatnik VAT niezależnie od wysokości osiąganych przychodów. Dotyczy to m.in. usług jubilerskich, usług prawniczych oraz usług w zakresie doradztwa. Jeżeli ktoś zamierza prowadzić działalność w którymś z powyższych zakresów, musi zarejestrować się jako podatnik VAT czynny.

Działalność nierejestrowa a kasa

Przy działalności nierejestrowej, w większości przypadków nie ma konieczności korzystania z kasy fiskalnej (nie ma szans przekroczenia progu 20 tys. zł rocznego obrotu, który zobowiązuje do stosowania kas). Będzie ona potrzebna w przypadku nielicznych rodzajów działalności, przy których istnieje obowiązek stosowania kasy bez względu na obroty (np. fryzjer, gastronomia, mechanik samochodowy).

Kiedy trzeba zarejestrować działalność

Sytuacją w której jesteśmy zmuszeni do zarejestrowania działalności jest przekroczenie ustalonego limit przychodu, czyli wspomniane 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia. Mamy wówczas 7 dni na rejestrację w CEIDG, a jako datę rozpoczęcia działalności wybieramy dzień uzyskania przychodu przekraczającego limit.

Inne rodzaje działalności, których nie trzeba rejestrować

Poza działalnością nierejestrową, przepisy określają konkretne rodzaje działalności, których nie trzeba rejestrować w urzędzie. Dotyczy to:

  • działalności agroturystycznej rolników

rolniczego handlu detalicznego.

 

Wioleta Szynalska

Kujawsko-Pomorski Ośrodek

Doradztwa Rolniczego

Faktura tylko na podstawie paragonu z numerem NIP

29 lipca 2019 r prezydent podpisał nowelizację ustawy o podatku od towarów i usług, która zmienia m.in. zasady wystawiania faktur do paragonów. Zgodnie z nowymi przepisami od 1 stycznia 2020 r. nabywca, który jest podatnikiem VAT, będzie mógł żądać od sprzedawcy wystawienia faktury na podstawie paragonu, tylko w przypadku, gdy będzie on zawierał jego NIP. Jeżeli na paragonie nie będzie NIP-u, sprzedawca będzie zobowiązany odmówić wystawienia faktury.

Oznacza to, że sprzedawcy, których kasy rejestrujące nie pozwalają na wpisywanie NIP-u nabywcy będącego podatnikiem, nie wystawią faktury na jego żądanie na podstawie paragonu. W takim przypadku rozwiązaniem będzie wystawianie od razu faktury i nieewidencjonowanie tej sprzedaży na kasie, gdyż nie ma takiego obowiązku.

Dlatego podatnik, który będzie dokonywał zakupów w takim charakterze, powinien od razu zgłosić ten fakt i upewnić się, czy paragon będzie zawierał jego NIP. Jeśli nie, powinien od razu żądać faktury.

Obowiązku podawania NIP-u nabywcy na paragonie nie będą mieli podatnicy świadczący usługi taksówek osobowych, z wyłączeniem wynajmu samochodów osobowych z kierowcą (PKWiU 49.32.11.0).

Nie zmienią się natomiast zasady wystawiania faktur do paragonów, gdy z tym żądaniem wystąpią osoby prywatne, które będą dokonywać zakupów nie jako podatnicy.

Za niestosowanie się do nowych przepisów będą groziły sankcje. Przewidziano je zarówno dla sprzedawcy, jak i dla kupującego, gdy odliczy on VAT z takiej faktury. Podatnikowi, który wystawi fakturę z naruszeniem nowych przepisów, organ podatkowy będzie mógł ustalić dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 100% kwoty podatku wykazanego na tej fakturze. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn będą ponosić odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie będzie się ustalać.

Dodatkowe zobowiązanie w takiej samej wysokości będzie mogło być ustalone również kupującemu, gdy ujmie w ewidencji VAT wystawioną dla niego fakturę dotyczącą sprzedaży potwierdzonej paragonem, który nie zawiera jego NIP-u.

Skąd ta zmiana?

Niejednokrotnie właściciele firm wystawiali dla swoich zaprzyjaźnionych przedsiębiorców, faktury po pozostawionych przez klientów paragonach. W ten sposób przedsiębiorca czerpał korzyść w postaci podatku VAT.

Źródło:
Ustawa z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, www.inforfk.pl

 

Marta Knop-Kołodziej

Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego

Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej

15 października 2018 rusza nabór wniosków o przyznanie 100 tys. zł “Premii na rozpoczęcie działalności pozarolniczej” i potrwa do 13 listopada 2018 r. Wnioski będzie można składać w oddziałach regionalnych ARiMR. W tegorocznym naborze do wykorzystania jest 1,98 mld zł.

Kujawsko – Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego planuje przeprowadzenie szkolenia dla zainteresowanych wsparciem na pozarolniczą działalność gospodarczą. Dokładny termin zostanie podany w najbliższym czasie.

Kto może ubiegać się o wsparcie

Zgodnie z przepisami, o pomoc może ubiegać osoba fizyczna, która podlega jako rolnik, małżonek rolnika lub domownik rolnika ubezpieczeniu społecznemu rolników w pełnym zakresie, nieprzerwanie co najmniej od 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy.
Pomoc może być również przyznana beneficjentowi albo małżonkowi beneficjenta poddziałania “Płatności na rzecz rolników kwalifikujących się do systemu dla małych gospodarstw, którzy trwale przekazali swoje gospodarstwo innemu rolnikowi” objętego Programem o ile nie została ustanowiona rozdzielność majątkowa.

Przedmiotową pomoc przyznaje się, m.in. jeżeli:

  1. beneficjent od 24 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy nie był wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu szkół i placówek publicznych;
  2. podmioty ubiegające się o pomoc nie mogą być wspólnikami spółki wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego;
  3. gospodarstwo rolne, w którym pracuje rolnik, małżonek rolnika lub domownik rolnika jest położone na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w miejscowości znajdującej się na terenie: 
    • gminy wiejskiej lub
    • gminy miejsko-wiejskiej, z wyłączeniem miast liczących powyżej 5 tysięcy mieszkańców, lub
    • gminy miejskiej, z wyłączeniem miejscowości liczących powyżej 5 tysięcy mieszkańców,
  4. rolnikowi albo jego małżonkowi, albo współposiadaczowi gospodarstwa przyznano jednolitą płatność obszarową, na podstawie przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, do użytków rolnych wchodzących w skład tego gospodarstwa za rok, w którym złożono wniosek o przyznanie pomocy lub za rok poprzedzający rok złożenia wniosku o przyznanie pomocy.

Warunki opisane w pkt. 3 i 4 nie dotyczą beneficjentów albo małżonków beneficjenta poddziałania “Płatności na rzecz rolników kwalifikujących się do systemu dla małych gospodarstw, którzy trwale przekazali swoje gospodarstwo innemu rolnikowi” objętego Programem.

Kryteria wyboru premiować będą

  • operacje realizowane przez beneficjentów posiadających kwalifikacje zawodowe z zakresu podejmowanej działalności pozarolniczej (3 punkty);
  • operacje realizowane przez beneficjenta, który w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy miał nie więcej niż 40 lat (1 punkt);
  • innowacyjność operacji w odniesieniu do gminy, na obszarze której będzie zlokalizowane główne miejsce wykonywania działalności (2 punkty);
  • operacje realizowane przez beneficjenta albo małżonka beneficjenta poddziałania “Płatności na rzecz rolników kwalifikujących się do systemu dla małych gospodarstw, którzy trwale przekazali swoje gospodarstwo innemu rolnikowi” objętego Programem (2 punkty);
  • operacje realizowane w gminach o wysokim poziomie bezrobocia w województwie (0-2 punkty);
  • operacje, które przewidywać będą utworzenie, poza etatem przewidzianym dla beneficjenta, dodatkowy miejsc pracy w przeliczeniu na pełne etaty średnioroczne (3-4 punkty).

Więcej szczegółów na temat naboru znajdą Państwo na stronie ARiMR: http://www.arimr.gov.pl/pomoc-unijna/prow-2014-2020/poddzialanie-62-pomoc-na-rozpoczecie-pozarolniczej-dzialalnosci-gospodarczej-na-obszarach-wiejskich.html

Źródło: ARiMR

 

Zmniejszamy koszty

Ciągłe problemy, zaczynając od małej opłacalności, wprowadzaniu wymogów unijnych, poprzez zakaz eksportu towarów rolnych na teren Federacji Rosyjskiej, a na zmiennych warunkach agromeorologicznych kończąc, skłaniają polskich rolników do zaciskania pasa i szukania oszczędności tam, gdzie jest to tylko możliwe.

Dla wielu gospodarstw nie jest to kwestia kaprysu, ale być lub nie być, na coraz bardziej wymagającym rynku. Oszczędzać można na kilka sposobów, między innymi poprzez redukcję kosztów związanych z zakupami towarów i usług. Są to koszty wynikające z nieprawidłowego prowadzenia polityki zakupowej, które są stosunkowo łatwe do wyeliminowania przy zastosowaniu kilku zasad postępowania, a dodatkowo nie mają żadnego negatywnego wpływu na jakość dokonywanych zakupów.

Continue reading

Koński biznes

Jak założyć własną szkółkę jeździecką? Na to pytanie postaram się odpowiedzieć poniżej. Droga jest długa, ale jak się kocha konie… Jazda konna staje się coraz bardziej powszechną formą rekreacji ruchowej, a co najważniejsze coraz bardziej dostępną dla „zwykłego zjadacza chleba”. Jeździectwo można praktykować w różnych formach jako jazdę rekreacyjną, sportową, jazdę western, woltyżerkę itp.

Continue reading

Rolniczy handel detaliczny

Od 1 stycznia  2017 roku obowiązuje  ustawa dot. rolniczego handlu detalicznego. Nowe przepisy ułatwiają rolnikom sprzedaż żywności wytworzonej we własnym gospodarstwie. Z produktów pochodzących z własnej uprawy lub chowu rolnik będzie mógł wytworzyć np. szynki, kiełbasy, pasztety, masło, ser, dżemy, marynaty, pierogi, płatki czy oleje i sprzedać je odbiorcy końcowemu nie tylko we własnym gospodarstwie ale także w miejscach przeznaczonych do prowadzenia handlu (na targu, festynach itp.).

Continue reading

Zakładamy działalność gospodarczą

Po pierwsze osoba chcąca założyć firmę powinna odwiedzić profesjonalne biuro rachunkowe w celu porozmawiania z doradcą. Specjalista zwróci uwagę na możliwości oraz niebezpieczeństwa związane z prowadzeniem firmy.

Podpowie jaką formę działalności oraz formę opodatkowania wybrać. Jest to ważne, gdyż niewłaściwa decyzja może wiązać się z niepotrzebnymi wydatkami.

Continue reading